Kaouthar Darmoni, genderwetenschapper en buikdanscoach

Beter leiderschap vanuit brein én buik

Webp.net-resizeimage-9-min

Kaouthar Darmoni (1968, Tunis) studeerde genderwetenschappen aan de Sorbonne in Parijs, deed twee jaar onderzoek aan de universiteit van Californië in Berkeley en promoveerde daarna in Parijs. Ze is veertien jaar vaste docent aan de UvA geweest en is nu gastdocent. Daarnaast is ze eigenaar van het ‘Feminine Capital & Goddess Belly Dance’ instituut. Darmonni coacht topvrouwen van grote bedrijven en organisaties en geeft in binnen- en buitenland trainingen aan bedrijven als Unilever, Nestlé, ING en Shell. Via de buikdans leert ze vrouwen leiding te geven vanuit hun eigen kracht.

Ze komt aanlopen op hoge hakken en in een zwierige turquoise rok. Geeft meteen drie zoenen in plaats van de formele Hollandse hand. En zegt dan verontschuldigend: “Sorry, ik ben nog niet helemaal geacclimatiseerd. Ik kom net terug van een vakantie in Tunesië, daar begroeten vrouwen elkaar zo.”
In haar Amsterdamse dansstudio schopt ze haar hakken snel uit. Stilzitten is niks voor haar. Ze staat tijdens het gesprek – een waterval van Frans, Engels, Nederlands en Arabisch – regelmatig op om haar boodschap fysiek kracht bij te zetten.
“Kijk, als ik alleen in mijn hoofd zit en mijn lichaam vergeet, maak ik veel minder indruk als ik zeg dat ik iets niet wil. Vrouwen hebben de neiging om hun emotie in hun stem te leggen, die gaat dan omhoog. En dan wordt je als vrouw al gauw als hysterisch weggezet. Maar als ik dezelfde boodschap fysiek ondersteun – hoofd recht, borsten vooruit, buik krachtig – en mijn stem laag houd, heb ik een natuurlijk overwicht. Dat komt omdat ik ben aangesloten op mijn vrouwelijke krachtbron. Die zit in mijn buik. Als mijn zoon van twaalf wil weten of ik boos ben, kijkt hij altijd naar mijn buik. Wanneer ik alleen boos kijk, maar er daar niks gebeurt, weet hij dat het wel meevalt. Beweegt mijn buik, dan weet hij dat hij mij serieus moet nemen. Dan is hij over mijn grens gegaan.”

Omdat je een meisje bent

Als kind kreeg Kaouthar vaak te horen dat ze bepaalde dingen niet mocht omdat ze een meisje was. “Dat vond ik zó onrechtvaardig. Daar is het zaadje geplant voor de dingen die ik nu doe.”
Dat er een andere wereld was waar vrouwen konden beschikken over hun eigen leven, zag Kaouthar op het strand van de Tunesische badplaats Sousse. “Daar lagen Westerse vrouwen topless te zonnen. Terwijl ik van mijn vader een hoofddoek moest dragen. Maar dat weigerde ik. Ik wilde zijn zoals die vrouwen. Je zag aan alles dat zij hun eigen beslissingen namen. Dat wilde ik ook.”
Ze vertrok op haar zeventiende naar Parijs om vergelijkende cultuur- en communicatiewetenschappen te studeren aan de Université Sorbonne Nouvelle. “In Parijs was alles anders. Het was de grootste omwenteling in mijn leven. Het was zwaar, maar ik heb het voor elkaar gekregen.”
Sinds 1997 woont ze in Amsterdam. Tot vorig jaar was ze als docent genderstudies verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Nu geeft ze alleen nog gastlessen. “Mijn eigen bedrijf ‘Feminine Capital & Godess Belly Dance’ loopt zo goed, dat ik daar een groot deel van mijn tijd aan besteed.”
Het afgelopen jaar was ze veel op reis om trainingen te geven. En dat is lastig in combinatie met de zorg voor haar zoon. Maar daar heeft Kaouthar een oplossing voor gevonden. Ze woont samen met een goede vriendin. “Zij zorgt voor mijn zoon als ik moet werken. Dat is in Tunesië heel gewoon, daar woon je met je moeder en zussen of nichten of ook vriendinnen. Liefdesrelaties zijn onvoorspelbaar, die kunnen uitgaan. De vrouwen zorgen voor de continuïteit.”
Ondanks de drukte blijft ze in evenwicht. “Dat komt omdat ik in mijn werk verbonden ben met mijn brein en mijn buik. Dat geeft veel energie.”

Godinnendans

De buikdans – in het Arabisch de godinnendans (Raqsat al Ilahat) – is een vijfduizend jaar oud ritueel uit Mesopotamië. Een pre-islamitische dans, die eerst in de tempels door vrouwen werd gedanst, maar door de opkomst van de islam achter de voordeur terecht kwam. “Binnenshuis zijn vrouwen de baas. Daarom heeft deze sensuele dans zelfs de strengste vorm van de islam overleefd. Vrouwen hebben de bewegingen duizenden jaren van moeder op dochter doorgegeven. De dans zit in onze buik en onze heupen. En als we onder elkaar zijn, laten we haar vrij. We genieten van de schoonheid van onze vrouwelijke lichamen, kleden ons mooi aan en ervaren sisterhood.”
In de Westerse wereld wordt buikdans vaak verward met seks. “De dans maakt levenskracht los, dat is seksuele energie. Maar dat betekent niet dat vrouwen die buikdansen, seks willen.”
Kaouthar leefde heel lang in twee werelden. Door de week was ze docent aan de UvA. In het weekend gaf ze buikdanslessen. “Op de universiteit werkte ik alleen met mijn brein en in het weekend kwam mijn buik aan bod. Dat ging een hele tijd goed. Totdat mijn zoon geboren werd. Het moederschap en een fulltime baan putten me uit. Het begon me opeens ook op te vallen dat er weinig respect was voor vrouwelijkheid. Ik gaf borstvoeding en moest kolven op het toilet van de universiteit. Ik heb gehuild! Voelde me zo vernederd. Is dit nu een geëmancipeerd land? Is dit echt zo veel beter dan in Arabische landen? Daar moet je je vrouwelijkheid bedekken met stof, in Westerse landen moet je je vrouwelijkheid thuis laten als je serieus genomen wil worden op je werk.”

Burn-out

Kaouthar kreeg een burn-out, maar wilde zich niet ziek melden. “Ik was ook niet ziek, ik had alleen meer tijd nodig om te wennen aan het moederschap. Drie maanden verlof is gewoon te kort. Waarom geen jaar, zoals in Scandinavië? Wat is nu één jaar op al die jaren die je nog kunt werken. Het is zo belangrijk om een goede basis te kunnen leggen voor je gezin. Oók voor vaders, twee dagen verlof is toch niet meer van deze tijd? Als mijn zoon ooit vader wordt, hoop ik dat hij zes maanden verlof krijgt om zijn zorgende kanten optimaal de ruimte te geven. Ik weet zeker dat hij daarna ook een veel betere leidinggevende zal zijn.”
In het bedrijfsleven zijn masculiene kwaliteiten de norm, die staan voor professionaliteit, stelt Darmoni. “Dat zie je aan het gedrag en de manier van kleden van veel topvrouwen. De vrouwen die bij mij komen buikdansen, hebben hun hele leven gefunctioneerd als man. Ze hebben alleen vanuit hun hoofd gewerkt en hun buikgevoel verwaarloosd. Daardoor zijn ze vastgelopen. Ik moedig ze aan om zich niet op de mannelijke manier de top in te vechten, maar op de vrouwelijke manier. Niet met de ellenbogen, maar met de heupen. Het opvallende is dat het vaak mannelijke ceo’s zijn, die hun vrouwelijke leidinggevenden naar mijn trainingen sturen. Ze willen niet van die gefrustreerde manwijven als collega.”
Veel vrouwelijke CEO’s hebben zich zo aan de mannelijke standaard aangepast dat ze de vrouwelijke kwaliteiten onbewust afwijzen. “Meer vrouwen aan de top betekent daarom niet automatisch dat de cultuur in een bedrijf verandert.”

Harem

Aan de andere kant van het spectrum heb je de vrouwen die thuisblijven om fulltime te moederen. Of vrouwen die genoegen nemen met een baan onder hun niveau. “Ze hebben zich laten opsluiten in het baantje van drie dagen. Terwijl hun man de fulltime werkt. Ik begrijp het wel, maar wat als je huwelijk strandt? Waar is de vechtlust van de Nederlandse moeders? Mijn grootmoeder heeft nog in een harem gezeten, ze is niet naar school geweest, kon niet lezen en schrijven. Maar ze heeft ervoor gevochten dat haar kinderen het beter kregen. Mijn moeder heeft het stokje van haar overgenomen en is buitenshuis gaan werken. Ik ben naar het buitenland gegaan en heb me persoonlijk vrij gemaakt en ontplooid. Ik hoop dat mijn zoon later in zijn werk zijn vrouwelijke kant kan laten zien. Natuurlijk houd ik van zijn mannelijkheid. Maar ik leer hem ook om zijn emoties te benoemen. Hij mag kwetsbaar zijn.”
Het is volgens Kaouthar een kwestie van een lange adem. “We gaan rustig door. Niet verbeten, maar met een glimlach. Het Arabische woord daarvoor is sabr: het eeuwige geduld.”

Meer informatie: www.kaouthar.com

Op 23 en 24 september as geeft Kaouthar Darmoni een workshop voor vrouwen uit de corporate wereld onder het motto ‘Business & Spirituality’.

Wil je reageren? Doe mee aan het gesprek op community.topvrouwatwork.nl